حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست از اون سالهای نوجوانی خودمون که تلویزیون سریال بابا لنگ دراز رو نشون میداد تا همین سال ها که دخترم بازپخش صدمش رو نگاه میکرد، من همه ش ناخودآگاه مقایسه ای بین کاراکتر "جودی ابوت" و "آن شرلی" در ذهنم شکل میگرفت. وجوه شباهتشون مشخصه: هر دو یتیم هستند، هر دو از پرورشگاه اومده ن، هر دو برون گرا هستند، هر دو خیال پرداز و خوش بین هستند و زخم های پشت سرشون رو تقریبا کاملا به دست فراموشی سپرده ن. این قضاوتا بر اساس تماشای نسخه تلویزیونی تولید شده توسط استودیو نیپون ژاپن بود که همه دیدیه ن. یه بار یهو احساس کردم یه تفاوت مهم دارند و اون این که جودی تمام آینده ش رو در دانشگاه میبینه ولی آن شرلی در گرین گیبلز میمونه. اینجا بود که احساس کردم باید هر دو کتاب رو بخونم تا بتونم قضاوت درست تری داشته باشم. بابا لنگ دراز رو خیلی زود تموم کردم و الآن وسطای جلد یک آن شرلی هستم. وقتی با کتاب ها برخورد کردم فهمیدم بابا لنگ دراز یه اثر نسبتا ساده س ولی آن شرلی یک اثر بسیار ادبی تر، تصویری تر و داستان پردازانه تر و خلاصه از هر لحاظ کامل تر و شاخص تره. با ...
آتش بدون دود کتاب چهارم: واقعیت های پر خون by Nader Ebrahimi
نظرات
ارسال یک نظر